Mijn week 2, 2019: Laatste week in Nederland en verhuizen naar Parijs!

Mijn week 2, 2019: Laatste week in Nederland en verhuizen naar Parijs!

Het is weer tijd voor een weekoverzicht! Uiteraard met een heleboel foto’s want het was mijn laatste week in Nederand. Mijn agenda stond dus behoorlijk vol met afspraken en ook op stage had ik nog genoeg te doen. Aankomende week zal een stuk rustiger zijn, want ik heb vakantie!

Maandag

Maandag was een normale stagedag, maar dan wel met een interview op een bijzondere plek. Samen met één van mijn collega’s ben ik naar de gevangenis in Zwolle geweest voor een rondleiding. Ik vond het onwijs indrukwekkend en bijzonder dat ik daarheen mocht. We werden rondgeleid door twee dames die daar werken en een medewerker van de communicatie afdeling. Het was echt heel interessant om het allemaal te zien en we hebben dan ook heel wat vragen gesteld. Best gek om door een gang met allemaal gesloten cellen te lopen en te weten dat er achter elke duur een getetineerde zit.
Het artikel heb ik inmiddels af en zal eind deze week verschijen op indebuurt. Ik zal de link hier ook even delen zodat jullie de foto’s van de gevangenis kunnen zien.

Het interview bij de gevangenis duurde behoorlijk lang en ik was pas rond een uur of zeven/half acht thuis. Dus ja, dat werd eten rond Franse tijden. (Nou eet ik bijna iedere wel laat haha.)

Dinsdag

Maandagavond heeft mijn collega me thuis afgezet, dus dinsdag ging ik lopend naar kantoor. Beetje jammer dat het regende 🙁
De dag was verder niet heel bijzonder en ik maakte bijna geen foto’s, dus ja wat valt er nog te vertellen haha. Gewoon een doodgewone stagedag.

Woensdag

Vanaf woensdag werd de week een stuk leuker en mijn agenda veel voller. Onder werktijd ben ik met één van mijn collega’s de stad in gelopen. We moesten een cadeautje kopen voor een collega die weggaat en wat foto’s maken voor social media. Voor mij was dit voorlopig één van de laatste keren dat ik door het centrum van Zwolle liep. Best gek om te beseffen dat ik de Peperbus verruil voor de Eiffeltoren.

Woensdagavond ging ik gezellig uiteten met een vriendin. Super gezellig om weer lekker bij te kletsen en uiteraard genieten van al dat heerlijke eten. Vooral de nacho’s vind ik erg lekker en stiekem ga ik ze best missen haha. Tot nu toe heb ik nog geen restaurant in Parijs gevonden waar je nacho’s kunt eten, dus dat staat op mijn to-do list voor de komende maanden haha.

Donderdag

Mijn één na laaste stagedag begon met thuiswerken en dat vond ik echt niet erg. Dit betekend namelijk een uur langer slapen en de eeste paar uur in mijn pyjama aan de eettafel. Die middag hadden we een meeting met alle redacteuren van indebuurt team Oost (Zwolle, Enschede, Deventer, Hengelo en Apeldoorn). De bijeenkomst was in Hengelo dus daar ben ik met de trein heengegaan (met mijn collega’s uit Zwolle). De bijeenkomst zelf was niet heel erg relevant voor mij aangezezien ik daarna nog maar één werkdag te gaan had, maar het was wel heel gezellig. Én er was taart, dus ik had het niet willen missen haha.

Een paar weken eerder heb ik tegen mijn collega’s gezegd dat ik crêpes zou bakken voor mijn laatste stagedag. Dit waren ze niet vergeten, dus ik kon er niet meer onderuit. Uiteindelijk heb ik donderdag avond in de keuken gestaan voor deze Franse specialiteit. Of ze ook echt goed smaakten kun je beter aan mijn collega’s vragen/.

Vrijdag

Whoop whoop, de laatste dag van de week, op kantoor ook wel bekend als vette vrijdag. Zo af en toe halen we dan wat bij de snackbar voor lunch, maar deze week werd het de viskraam. Volgens velen, de lekkerste viskraam van Zwolle. En eerlijk is eerlijk, de kibbeling smaakte heel erg lekker.

Omdat het mijn laatste dag was ben ik flink verwend door mijn collega’s. Een super leuk reispakket, geheel in Parijs thema. Heel erg bedankt! (Ik heb daadwerkelijk het tijdschrift gelezen in de trein naar Parijs én een sudoku gemaakt)
Het voelde echt heel erg gek om vrijdagmiddag naar huis te gaan en te beseffen dat mijn stage echt voorbij is. Na 20 weken op de redactie voelde het zo normaal en vanzelfsprekend om daar te zijn. Nu is het best wel gek om te weten dat ik voorlopig geen artikelen meer ga schrijven voor indebuurt. In september wil ik terugkomen als gastredacteur, maar echt full-time op de redactie zit er niet meer in.

Zaterdag

Zaterdagochtend werd ik voor de (voorlopig) allerlaatste keer wakker in mijn eigen bed in Zwolle. De hele ochtend ben ik druk bezig geweest met het inpakken van de laatste spullen en het schoonmaken van mijn kamer, gelukkig kreeg ik hulp van mijn vader. Om 12:00 uur kwam de onderhuurster en heb ik officieel mijn sleutels overgedragen. In een overvolle auto zijn we naar Zeewolde gereden waar me de volgende taak te wachten stond: het inpakken van mijn koffer. Ik moet zeggen, het was een behoorlijke uitdaging, want hoe stop je alle spullen die je de komende maanden nodig hebt in twee koffers?! Gelukkig heb je voor een treinrijs geen gewichtslimiet, want anders had ik zeker de helft thuis moeten laten.


Die avond aten we spaghetti á la Eric (recept van mijn vader) en als toetje huisgemaakte tiramisu, yummy!

Zondag

Eindelijk, de dag waar ik zo lang naar uitgekeken heb! Mijn vertrek naar Parijs en dit keer voor lange tijd! Zondagochtend besefte ik nog steeds niet dat ik voor lange tijd weg ga, het voelde meer alsof ik even een paar dagen naar Frankrijk zou gaan. Toch voelde het wel apart dat ik door mijn ouders naar Schiphol gebracht werd, omdat ik normaal altijd alleen ga (vanuit Zwolle). Het is wel een stuk gezelliger om samen die kant op te gaan!


Nog even wat foto’s in de auto.


Snel nog even wat drinken op Schiphol voordat ik in de trein stap om bij mijn vriend te gaan wonen 🙂


Gelukkig viel de reistijd reuze mee. Ik heb een tijdschrift gelezen, sudoku’s gemaakt en naar buiten gekeken. De drie uren vloog ik voorbij en voor ik er erg in had reed mijn trein gare du Nord binnen. Het was nog even een uitdaging om met al mijn tassen de trein uit te komen, maar om 16:40 was ik weer samen met mijn vriend.

Tja, ik wilde toch even een foto van dit speciale moment. De eerste keer dat ik voor zo’n lange tijd in de stad van de liefde mag blijven. De eerste keer dat ik hier daadwerkelijk iets moet doen (naar school) en ik niet dagenlang op mijn luie reet kan Netflixen (iedere keer als ik hier ben, gaan we wel op pad hoor, maar eerlijk is eerlijk we kijken nou eenmaal graag series)

Met de bus door Parijs kost toch wat meer tijd dan een busritje door Zwolle. Gelukig was het nog licht buiten en heb ik alvast een beetje kunnen genieten van deze prachtige stad. Ik heb de hele tijd naar buiten gekeken en langzaam begon ik te beseffen dat ik hier nu woon. Vooral op het moment dat we door de straat van mijn school reden en mijn vriend zei: ”maandag moet je door deze blauwe deur het schoolgebouw in.” Op dat moment dacht ik, holy cow, ik mag blijven! En dat is toch wel een héél fijn gevoel.

Plannen voor aankomende week:
Deze week heb ik gelukkig nog geen school dus ik ga lekker genieten van mijn vrije dagen. Specifieke plannen heb ik nog niet gemaakt, maar ik wil zeker iedere dag even de deur uit. Op het uitpakken van mijn koffer na, heb ik lekker niks op mijn to-do list staan en dat is ook wel eens fijn.

Volg:
Share:

2 Reacties

  1. januari 14, 2019 / 21:29

    Supergaaf! Succes met settelen in Parijs en wat fijn om nu langer met je vriend samen te zijn.

    • Merel
      Auteur
      januari 16, 2019 / 21:28

      Dankjewel 🙂

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.