Te dik voor een eetstoornis

Te dik voor een eetstoornis

Lieve bloglezers,

Vandaag deel ik een post die voor mij heel erg belangrijk is. Het doel van deze post is bewustzijn creëren. Informatie geven waarvan ik wens dat ik het eerder wist. Simpelweg omdat het mij heel wat ellende en verdrietige momenten had gescheeld. Momenten waarop ik van mezelf walgde.
Dus alsjeblieft, als je besluit maar één blog te lezen, kies dan voor deze post.

Als klein meisje ben ik gepest, op de basisschool. Ik werd buitengesloten, ik kreeg gemene opmerkingen naar mijn hoofd gegooid, ik werd dagelijks gekwetst. Tot op de dag van vandaag weet ik niet waarom, maar als jong meisje dacht ik de reden gevonden te hebben. Ik was te dik en te lelijk. Als ik zou afvallen, dan zou alles beter zijn.

In de jaren daarna heb ik ontzettend veel moeite gehad met mijn eigen lichaam. Ik voelde me dik, lelijk en dacht dat ik het niet waard was om leuk gevonden te worden. Ik deed tientallen, misschien wel honderden pogingen om af te vallen. Soms ging het goed, dan lukte het een aantal dagen of soms weken om ‘gezond’ te eten. Het lukte mij om me aan alle strenge regeltjes te houden die ik mezelf oplegde.
Ik had lange lijsten met verboden producten, lijsten met beloningen die ik van mezelf zou krijgen als ik weer een kilo kwijt was. Toch lukte het mij niet om het lang vol te houden. Ik kon me niet aan mijn eigen regels houden en ineens wilde ik allerlei lekkere dingen eten. Het maakte toch niet meer uit, ik was toch al dik.

Jarenlang schaamde ik me voor mijn lichaam, ik vond het verschrikkelijk om in de spiegel te kijken en ook contact maken met anderen vond ik lasting. Waarom zouden zij überhaupt met mij om willen gaan. Dag in dag uit dacht ik na over eten en niet eten. Ik gaf mezelf strenge regels, hing oude broeken in mijn kamer in de hoop dat ze zouden motiveren en stond meerdere keren per dag op de weegschaal. Wensend dat ik ooit ‘sterk genoeg’ zou zijn om anorexia te krijgen. Dan zou ik eindelijk dun genoeg zijn en ik zou hulp krijgen om van mezelf te leren houden.

Jarenlang liep ik rond met een eetstoornis, zonder dat ik het zelf wist. Mijn leven draaide om mijn wens om af te vallen. Tijdens vakanties dacht ik dat de volgende vakantie veel leuker zou zijn, want dan zou ik dunner zijn. Ik dacht dat ik pas een leuke vriend zou krijgen als ik net op het randje van ondergewicht zat. En ik was ervan overtuigd dat ik pas echt gelukkig zou zijn als het getal op de weegschaal mijn streefgetal aangaf, of een paar kilo daaronder.

Ik was 19 jaar op het moment dat ik een blog las over het hebben van een eetstoornis zonder een ongezond gewicht te hebben. Ik herkende mezelf in het verhaal en zocht informatie op internet. Steeds meer begon ik te beseffen dat de manier waarop ik met eten omging niet gezond was, terwijl ik een gezond gewicht had.
Ik schreef me in bij een eetstoorniskliniek en daar kreeg ik al snel de diagnose, eetstoornis NAO. Of  (nieuwe naam NAO) zoals ze het nu noemen. De onbekendste maar één van de meest voorkomende eetstoornissen.
Uit mijn testscores bleek dat mijn negatieve lichaamsbeeld ontzettend hoog was, zelfs in vergelijking met andere eetstoornispatiënten. En toch kon niemand iets aan mij zien.

Mocht jij jezelf herkennen in mijn verhaal, gun het jezelf om hulp te zoeken. Op het punt dat jouw negatieve gedachtes je leven beheersen is het echt tijd om aan de bel te trekken. Het is niet gezond om de hele dag met eten en niet eten bezig te zijn. Het is niet okay om je leven te laten leiden door negativiteit. Weet dat een eetstoornis voorkomt in alle maten, dik, dun en zelfs bij mensen met een gezond gewicht. Een eetstoornis speelt zich af in je hoofd. En die strijd kun je winnen.

Met mij gaat het inmiddels ontzettend goed. Ik ben ruim twee jaar in therapie en zit nu in de afrondende fase. Ik zit lekker in mijn vel, geniet van de dingen die ik doe en ben tevreden met mijn lichaam. Natuurlijk ben ik nog wel eens onzeker en zou ik best wat lichter willen zijn, maar ik ben gezond en dankbaar dat alles gewoon werkt. Ik ben gelukkig en dat gun ik iedereen!

11 comments found

  1. Wauw! Wat goed en onwijs knap dat je hier zo open over durft te schrijven! Zeker omdat veel meiden kampen met een negatief zelfbeeld en zich misschien in jou verhaal zullen herkennen!
    Ik ben blij dat het nu beter met je gaat!
    Liefs,
    Yousra Yasmine
    Ps. Je ziet er prachtig uit!

  2. Wauw! Wat goed en onwijs knap dat je hier zo open over durft te schrijven! Zeker omdat veel meiden kampen met een negatief zelfbeeld en zich misschien in jou verhaal zullen herkennen!
    Ik ben blij dat het nu beter met je gaat!
    Liefs,
    Yousra
    Ps. Je ziet er prachtig uit!

    1. Dankjewel voor je reactie.
      Ik hoop echt dat ik mensen die hetzelfde meemaken op deze manier kan laten inzien dat er geen ‘juiste maat’ is voor een eetstoornis, maar dat het echt in je hoofd zit. Pas als je erkent dat het niet goed gaat kun je hulp zoeken en juist stappen in de goede richting zetten.

  3. Ik heb je blog gelezen, het raakt me, ik herken mezelf er in. Wat goed dat je hulp hebt en super dat je dit deelt zodat je anderen ook weer kan helpen.

    1. Dankjewel voor je reactie. Natuurlijk niet leuk om te lezen dat je jezelf hierin herkent, maar wel fijn om te weten dat ik niet de enige ben. Ik hoop dat ook jij het geluk gevonden hebt, of dat je het uiteindelijk vindt.

  4. Heel herkenbaar, helaas! Ik worstel oo dit moment nog met de hulp die ik wil. Ga ik naar een kliniek of blijf ik binnen de reguliere GGZ waarbij ik minder nadruk heb op het eetprobleem. Ik weet t niet. Er zijn nog zoveel andere negatieve gedachten behalve mijn postuur waar ik mee worstel. Ik ben bang dat daar geen ruimte voor is en ik bij een kliniek mijn eetstoornis ben….

    1. Wat vervelend dat je jezelf hierin herkent, ik hoop dat je uiteindelijk de juiste hulp kunt vinden. Ik kan me voorstellen dat het heel lastig is om de juiste hulp te vinden. Soms zijn er zoveel omstandigheden die er samen voor kunnen zorgen dat je je zo rot voelt.

      Zelf heb ik therapie bij Human Concern en hier heb ik ontzettend veel aan gehad. Samen met mijn therapeut ben ik gaan kijken waar alle negatieve gedachtes vandaan kwamen en wat de functies van mijn eetstoornis waren. Die hadden lang niet allemaal te maken met de onzekerheid over mijn lichaam, maar ook een heleboel andere dingen. Juist daar was ook veel ruimte voor.
      Mocht je de behoefte hebben om contact met mij op te nemen, dan mag dat natuurlijk altijd.

Leave comment

Your email address will not be published. Required fields are marked with *.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.